اهداف: سلاح های گرم، ازجمله تپانچه ها و تفنگ ها، ابزارهای پیچیده ای با کاربردهای نظامی، ورزشی و شخصی هستند که توجه به ارگونومی برای بهینه سازی طراحی و کارایی آن ها نیاز است. این مطالعه با هدف بررسی تحقیقات موجود درباره ی ویژگی های ارگونومیکی تفنگ ها، با تمرکز ویژه بر تفنگ های تهاجمی طراحی و اجرا شده است. روش کار: این مطالعه با استفاده از روش مرور دامنه ای به بررسی ارگونومی تفنگ ها پرداخته است. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی PubMed ، Web of Science و Scopus با استفاده از کلمات کلیدی مرتبط با طراحی ارگونومی سلاح های گرم انجام شد. مقالات مرتبط از میان مطالعات جمع آوری شده انتخاب شدند. داده ها را دو نویسنده استخراج و بررسی کرده اند و نتایج بر اساس حوزه های مشترک دسته بندی شدند. یافته ها: 3121 مطالعه ازطریق جستجو در پایگاه های اطلاعاتی پیدا شدند که پس از حذف موراد تکراری و بررسی عنوان و چکیده، فایل 121 مطالعه دانلود شد و براساس معیارهای ورود، بررسی شدند. درنهایت 9 مطالعه وارد مرحله ی نهایی شدند. موضوعات مورد بررسی مقالات و تأثیرگذار بر ارگونومی سلاح ها شامل ملاحظات آنتروپومتریک و مدل سازی دیجیتال انسانی، پیکربندی تفنگ ها و ویژگی های طراحی، پایداری وضعیتی، ایمنی و آموزش بودند. نتیجه گیری: طراحی ارگونومیکی سلاح، تأثیر قابل توجهی بر عملکرد کاربر، ایمنی و تجربه ی کلی دارد. تلاش های طراحی آینده باید بر رویکردهای انسان محور، با در نظر گرفتن داده های آنتروپومتریک، پیکربندی سلاح، پایداری کاربر و مکانیسم های ایمنی برای تولید تفنگ ها تأکید کند

در فرضیات اخیر، "انگیختگی" به عنوان حالت انرژتیک فرد در لحظه ای خاص تعریف شده است که در الکتریسیته پوست منعکس و بوسیله سطح هدایت الکتریکی پوست سنجیده می شود. در مقابل، "فعال سازی"، به صورت تغییر در سطح انگیختگی از سطح پایه به موقعیت انجام تکلیف معرفی شده است. از این دیدگاه، انگیختگی ارتباطی با عملکرد ندارد، و فقط فعال سازی است که کیفیت عملکرد را پیش بینی می کند. هدف از تحقیق حاضر، آزمودن فرضیه افتراق انگیختگی از فعال سازی در یک تکلیف میدانی است که پیش از این در تکالیف آزمایشگاهی تایید شده است. تعداد، 23 تیرانداز نخبه (شامل 13 زن و 10 مرد، با میانگین سنی 29.96 سال)، به صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. سطح هدایت الکتریکی پوست در حین اجرای تکلیف استاندارد تیراندازی با سلاح بادی به عنوان شاخص انگیختگی ثبت شد. مقیاس های عملکرد شامل امتیاز کسب شده، میزان ثبات روی مرکز هدف، میزان ثبات کلی، طول خط نشانه روی، میزان انحراف نهایی از مرکز نشانه روی در لحظه شلیک و زمان نشانه روی، به طور الکترونیک ثبت شد. یافته ها حاکی از ارتباط خطی و منفی فعال سازی با اکثر مقیاس های عملکرد بود، در حالی که انگیختگی هیچ گونه رابطه ای با عملکرد نشان نداد. نتایج با توجه به فرضیات اخیر و نظریاتی که رابطه انگیختگی و عملکرد را توضیح می دهند مورد بحث قرار گرفته است.

توجه کانونی،پدیده اصلی مورد  مطالعه تحقیق حاضر است . سئوال اصلی تحقیق این بود که آی پیش از شروع تمرین، وجود سطح مشخصی از توجه کانونی برای پیشرفت در مهارت تیراندازی ضروری است؟ به همین جهت داوطلبان یادگیری مهارت تیراندازی با تفنگ بادی(48 نفر، سن=22-19 سال) پس از شرکت در یک آزمون توجه کانونی که با استفاده از دستگاه الکترونیکی سنجش توجه انجام شد، در یک دوره 15 جلسه ای تمرین تیراندازی شرکت کردند . در پایان از آنان آزمون یادداری تیراندازی به عمل آمد. پردازش آماری نشان داد که همبستگی معنی داری بین نمره توجه کانونی و نمره آزمون یادداری وجود ندارد، یعنی برخورداری از سطح بالاتری از توجه کانونی الزاما با پیشرفت در تیراندازی همراه نیست. نظرات مربوط مورد بحث قرار گرفته و ایده های مشخص برخاسته از تحقیق ذکر شده اند.

زمینه و هدف: نارسایی حاد کلیه، یک عارضه شایع در بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه کودکان است و در بالین بیمار تشخیص زودرس این عارضه از اهمیت به سزایی برخوردار است. لذا، برای تشخیص به موقع این بیماری استفاده از سیستم های رتبه بندی مختلف پیشنهاد شده است. یکی از این سیستم ها سیستم رتبه بندی RIFLE است که بر اساس سطح فیلتراسیون گلومرولی و میزان حجم ادرار، بیماران مبتلا به نارسایی حاد کلیه را در 5 گروه قرار می دهد که عبارت است از Risk group، Injury group، Failure group، Loss of function و End stage renal disease هستند. در حال حاضر اطلاع کافی از شیوع نارسایی حاد کلیه در کودکان در مراکز درمانی کشور ما وجود ندارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی شیوع و فاکتورهای خطر نارسایی حاد کلیه بر اساس سیستم رتبه بندی RIFLE در بخش مراقبت های ویژه است.روش کار: این مطالعه به روش مقطعی در طول سال های 1386-1385 بر 121 بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه کودکان بیمارستان مفید انجام شد. اطلاعات دموگرافیک بیماران، بیوشیمی خون و تست های عملکرد کلیه بررسی گردید و فیلتراسیون گلومرولی برای تمام بیماران محاسبه و بر اساس سطح عملکرد کلیه ها و میزان حجم ادرار 24 ساعته، بیماران در 5 گروه سیستم رتبه بندی RIFLE قرار گرفتند. سپس شیوع نارسایی کلیه بررسی و فاکتورهای خطر ابتلا به این عارضه ارزیابی شدند. مطالعات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS V.14 و روش های آماری t-test, Chi², Regression analysis, ANOVA و Post Hoc test صورت گرفت.یافته ها: 121 بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه تحت مطالعه قرار گرفتند که 65 بیمار (%53.72) پسر و مابقی دختر بودند. در مطالعه مذکور، شیوع نارسایی حاد کلیه در بخش مراقبت های ویژه کودکان %36.4 بود که از این بین %0.8 در گروه Risk سیستم رتبه بندی RIFLE، %8.3 در گروه Injury و %8.3 نیز در 3 گروه بعدی قرار گرفتند. همچنین بین سطح فیلتراسیون گلومرولی و فشار خون دیاستولیک و همچنین سطح پلاکت، pH، PaO2، Co2 Pa و بیکربنات خون بیماران ارتباط معنی داری وجود داشت ( p valueبه ترتیب 0.038، 0.037، 0.044، 0.008، 0.004 و 0.004 بود). اما بین سن، جنس و حجم ادرار زمان بستری و میزان فیلتراسیون گلومرولی آن ها ارتباط معنی داری وجود نداشت. پس این عوامل می توانند به عنوان فاکتور خطر ابتلا به نارسایی حاد کلیه در بخش مراقبت های ویژه به حساب آیند.نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که نارسایی حاد کلیه در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه از شیوع قابل توجهی برخوردار است وافت سطح فشار خون-و پلاکت خون و اختلالات گاز خون می توانند از فاکتورهای خطر ابتلا به آن باشند.

ریزکشور نروژ، در دیپلماسی صلح نامبردار شده و بر خلاف نظریه های سنتی روابط بین الملل (توجه به سخت افزار قدرت و اهمیت یافتن کشورها/قدرت های بزرگ) توانسته است با تمرکز بر قدرت نرم نهفته در مزیت های نسبی، برندی فراملی و تصویری ارزشمند از یک میانجی قابل احترام در منازعات داخلی و بین المللی خلق کند. شهرت جهانی و برند فراملی نروژ، چهره ای از یک کشور کوچک آفریده که نظریه های جاافتاده ی روابط بین الملل را به چالش کشانده است. پرسش نوشتار، شهرت نروژ در دیپلماسی صلح است. زین سبب، نگارندگان با بهره گیری از چارچوب نظری برندسازی ملی، کوشش کردند تا نشان دهند که چگونه نروژ (با وجود موقعیت حاشیه ای و منابع کم) توانسته است در درگیری های بین المللی، از کشور خود، چهره ای پذیرفتنی و هوادار صلح (صلح سازی/صلح بانی) نشان دهد؛ کاری که بسیاری از کشورهای بزرگ با منابع فراوان، نتوانسته اند. به نظر می رسد برند فراملی نروژ در دیپلماسی صلح دستامد تمرکز بر مزیت های فرهنگی نهفته در ساختار دولت ملت نروژ بوده است. یافته های نوشتار نشان می دهد که نهادسازی، حمایت های قانونی/مالی از صلح سازی/صلح بانی، میانجیگری در منازعات داخلی و بین المللی متعدد و ادبیات غنی صلح نروژی، تاییدکننده ی انگاره ی پژوهش است.

اصل مقاله به صورت متن کامل فارسی در بخش فارسی قابل رویت است.